Zdrowie natury dla Twojej rodziny
Suplementy diety - Sok TAHITIAN NONI^TM

Tropikalna roślina Noni (botaniczna nazwa - morinda citrifolia) rosła na terenach południowo-wschodniej Azji i Indii. Dziś występuje w wielu tropikalnych rejonach, świata jednak najdorodniej rozwija się na rozrzuconych po Pacyfiku Wyspach Polinezji Francuskiej. W jaki więc sposób przewędrowała tak odległą drogę przez ocean?

Przypuszcza się, że około 2 tysiące lat temu, na przełomie I i II wieku naszej ery, grupy wędrowców w drewnianych prostych łodziach wypływały w trudne, niebezpieczne podróże. Chcieli oni dotrzeć na wschód do owianych legendą bajkowych wysp Pacyfiku. Potrzebowali przepłynąć tysiące kilometrów przez ocean, co na owe czasy było wielkim wyczynem, a zdając sobie sprawę, że czeka ich długa i bardzo wyczerpująca wyprawa, oprócz odzieży, żywności i wody pitnej zabierali na pokład owoce Noni. Wiedzieli, że są pożywne, wspomagają odporność. Można przypuszczać, że pomagały im one osiągać zamierzony cel dopłynąć do nowej ojczyzny. Naukowcy sądzą, że większość z żeglarzy dotarła do Wysp Salomona, Marschalla, na Tahiti. Pestki Noni zostały zasadzone w nadzwyczaj żyznej glebie wulkanicznej (jest tam wiele wulkanów, które wyrzucały w przeszłości wysoko zmineralizowany pył wulkaniczny oraz lawę pokrywający glebę i znacznie podnoszący jej jakość).

Wkrótce owoce niewielkiego drzewa Noni stały się na wyspach najważniejszym elementem medycyny ludowej. Ze względu na niezwykłe właściwości stosowano Noni wewnętrznie i zewnętrznie - wyciskano z owoców sok, ponieważ bardzo korzystnie wpływał na organizm. Owoce Noni były również cennym źródłem pożywienia dla mieszkańców wysp. Jedzono je często, ponieważ dostarczały wielu niezbędnych witamin i minerałów, zapewniając energię, siłę, witalność i zdrowy wygląd. Docierający do wysp w drugim tysiącleciu europejscy kolonizatorzy zauważali, że ich mieszkańcy cieszyli się doskonałym zdrowiem, wyglądali na ludzi szczęśliwych i zadowolonych z życia. Jednak brak szacunku dla ich kultury i ludowej medycyny "bardziej cywilizowanych" przybyszów z Europy, którzy nie chcieli korzystać z bogatych doświadczeń wyspiarzy, stał się powodem, że przez następne stulecia wiedza o Noni nie rozprzestrzeniła się pozostając elementem tajemnic religii i kultury mieszkańców południowego Pacyfiku i południowo-wschodniej Azji przekazywanym z rodziców na dzieci przez niezliczone pokolenia. Tak więc pomimo bardzo szerokiego zastosowania Noni oraz darzenia niezwykłym szacunkiem przez mieszkańców wysp Polinezji Francuskiej, cudowne sekrety tej niezwykłej rośliny pozostawały zupełnie nie znane dla reszty świata przez tysiące lat. Dopiero w XX wieku etnobiolodzy badając metody, jakie stosowali rodzimi uzdrowiciele rozpoczęli studia nad tym zdumiewającym owocem. Posiadłszy wiedzę popartą medycznymi analizami wyjątkowej skuteczności soku Noni - Siły Zbrojne USA w czasie II Wojny Światowej badały możliwości zastosowania i korzyści wynikające z tej rośliny w dziedzinach militarnych, które zostały później zawarte w Wojskowym Podręczniku Pola Walki i Przetrwania.